Stosunek do buddyzmu

Nie znajduję powodu, aby potępić buddyzm, ale znajduję powód, aby go naprawić. Nie żebym ja sam nie potrzebował naprawy, ani żeby i mój Kościół jej nie potrzebował. Potrzebuję i ja, i mój Kościół. Jednak to, czego buddyzmowi nie dostaje, to może dać Kościół katolicki. A to, czego Kościołowi nie dostaje, to może dać Społeczność buddyjska. Na tym polega rozmowa i spotkanie, abyśmy wymieniali się swymi bogactwami i naprawiali wzajemnie w tym, czego nam nie dostaje. Jesteśmy ludźmi w drodze, którym raz dane było Światło prowadzące do ostatecznego celu.

Porada Ducha

Duch zaś ogłosił, mówiąc tak: Nie czyńcie niczego bez biskupa, strzeżcie waszego ciała jak Bożej świątyni, kochajcie jedność, unikajcie podziałów, bądźcie naśladowcami Jezusa Chrystusa, jak i On swojego Ojca.

Św. Ignacy Antiocheński, Φιλαδελφευσιν (Filadelfijczykom) 7; PG 5, s. 704. Przekład tych zdań z języka greckiego: Jakub Szukalski.

Nieporuszone

Dla słońca nie ma wschodu i zachodu.

Jest zawsze u siebie.

Jedność z Bogiem, jedność z duchowieństwem

Jak więc Pan nie czynił niczego bez Ojca, będąc razem, ani przez siebie, ani przez apostołów, tak też i wy nie róbcie niczego bez biskupa i prezbiterów. Ani też nie próbujcie tego, co wam samym wydaje się rozsądne. Ale zamiast tego jedna modlitwa, jedno błaganie, jedna myśl, jedna nadzieja, w miłości, w nieskażonej radości, jaką jest Jezus Chrystus, od którego nic lepszego nie ma. Wszyscy więc uciekajcie się do Boga jak do jednej świątyni, do jednego ołtarza jak do jednego Jezusa Chrystusa, który pochodzi od jednego Ojca i w jednym jest i pójdzie.

Św. Ignacy Antiocheński, Μαγνησιευσιν 7 (Magnezjanom); PG 5, s. 668. Przekład tych zdań z języka greckiego: Jakub Szukalski.

Sprawność

Wzywam was do szerzenia tych moich słów, które mówią o miłości powszechnej, o wspólnocie, o wzajemnej pomocy, o dążeniu ku jedności i przebaczaniu. Uczcie się zwłaszcza przebaczania waszym nieprzyjaciołom, bo dopiero ta umiejętność uczyni was zdatnymi do służby Mnie. Wyrozumiałość, przebaczanie win, podbijanie serca nieprzyjaciół i czynienie z nich przyjaciół własnych jest dla Mnie dowodem waszej sprawności duchowej. Mówcie o tym, pragnijcie tego i ćwiczcie się, szukając w każdej sytuacji spraw łączących was z waszym rozmówcą. Szukajcie płaszczyzny, na której możecie się zrozumieć. Wy przecież taką macie: jest nią miłość Ojczyzny.

Słowo Boże dane przez Annę, Boże wychowanie, cz. 2, 11 V 1988 r.

Schadzki

Dbajcie więc o to, aby często się schodzić na podziękę Bogu i na chwałę. Bo gdy często na tym jesteście, poskramiacie siły szatana, a jednomyślnością waszej wiary niszczone jest jego zniszczenie. Nic nie jest cenniejsze od pokoju, przez który udaremniona jest wszelka wojna niebiańska i ziemska.

św. Ignacy Antiocheński, Προς Εφεσίους 13 (Do Efezjan); PG 5, s. 655. Przekład tych zdań z języka greckiego: Jakub Szukalski.

Nieobcy

Nic nie jest tak obce Kościołowi Jezusa Chrystusa jak rozdział. Nic tak nie szkodzi jego życiu, jak ucieczka jego członków na odosobnioną pustynię albo ich egoizm, albo wreszcie troska jedynie o korzyść własnej wspólnoty. Takie skłonności prowadzą oczywiście każdą wspólnotę chrześcijańską, jakakolwiek by była, do zamknięcia się w sobie. Kościół święty, nasza Matka, „Matka wszystkich narodów, wszystkich ludów i poszczególnych ludzi, nigdzie na świecie nie jest obcy. Żyje on – albo przynajmniej z samej swej istoty powinien żyć – wśród wszystkich ludów”.¹⁴

14 AAS 38 (1946) 18.

Pius XII, Fidei donum, 21 kwietnia 1957