Konieczne

Jednego trzeba.

  

Jezus (Łk 10,41)

Mój dom

Dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów.

Jestem (Księga Izajasza 56,7)

Nieosobiście istotne

Troje są jednem, nie jednym.

Tertulian, Adversus Praxeam liber (Księga przeciw Prakseasowi) 25, PL 2, Migne, s. 188; przekład tego zdania z łacińskiego: Jakub Szukalski

Jedność z Jezusem

Mówimy o jedności, ale czy ją rozumiemy? Dla chrześcijanina podstawa to jedność z Chrystusem. Ale na czym ona się zasadza? Jak być z Nim w jedności? Przez strukturę? Przez papieża? Przez przyjęcie doktryny? To pomocne, ale nie istota jedności. Być z Chrystusem w jedności to zrobić z własnego życia Chrystusa – stawać się takim jak On – a to odbywa się przez życie Jego słowem i wykonywanie tych czynów, które On sam czynił – czynów Miłości, wszelakich – ściśle takich jak Jezusa i rozwiniętych dzięki ciągle spływającej łasce. Tutaj struktury, papieże, doktryny nie mają nic do powiedzenia. Ta jedność zakładana jest w sercu. Ma do niej dostęp każdy, niezależnie od opcji. Jak szczęśliwie! Jedność z Jezusem jest poza układami. Wszyscy chrześcijanie, bądźmy sercami w jedności z Jezusem. Takiej jedności On pragnie. Kościoły, staniecie się Jednem, gdy sercami i życiem pojednacie się z Jezusem.

Nieosobiste

Nie można się zamknąć i powiedzieć: tylko mi zostało dane objawienie, tylko my, chrześcijanie zostaliśmy obdarzeni. Zostaliśmy rzeczywiście obdarzeni poznaniem Jezusa Ukrzyżowanego, ale nie myślmy, że jesteśmy przez to jakoś bardziej obdarzeni objawieniami mocy Bożej, bo ona udziela się wszystkim bez wyjątku, i to w zaskakujący sposób. Weźmy na przykład pobożność niektórych dzikich ludów, których wierzenia są rzeczywiście prymitywne i dzikie. Ich pobożność nieraz wznosi się tak wysoko pod niebiosa, że niejeden chrześcijanin powinien schylić przed nimi głowę. Nie mówię przed wierzeniami, ale przed tymi ludźmi wiary (gdyż są doskonali w spełnianiu obowiązku).

Przygotowanie do jedności

Przygotowujcie się:

— przebaczając sobie wzajemnie,

— usilnie starając się kochać tych, którzy szkodzą wam,

— łagodząc spory,

— dążąc do pojednania się z tymi, którzy was znać nie chcą,

— działając przeciw wam samym, przeciw waszym pożądaniom,

— próbując przyjaźni z tymi wszystkimi, którzy są od was jak najdalsi,

— próbując nawiązywać więź przyjaźni ponad wszystkimi różnicami,

a Ja wam w tym pomogę na pewno.

Słowo Boże dane przez Annę, Boże wychowanie, cz. 2: 20 XI 1987 r.

Skarby Ducha

Jest tak wiele cennych rzeczy, które nas łączą! I jeśli rzeczywiście wierzymy w wolne i hojne działanie Ducha, ileż możemy się nauczyć od innych! Nie chodzi tylko o otrzymanie informacji o drugich, by ich lepiej poznać, ale o zebranie tego, co zasiał w nich Duch, jako dar również dla nas.

Papież Franciszek, Evangelii gaudium 246

Por. Określenie jedności.