Przygotowanie do jedności

Przygotowujcie się:

— przebaczając sobie wzajemnie,

— usilnie starając się kochać tych, którzy szkodzą wam,

— łagodząc spory,

— dążąc do pojednania się z tymi, którzy was znać nie chcą,

— działając przeciw wam samym, przeciw waszym pożądaniom,

— próbując przyjaźni z tymi wszystkimi, którzy są od was jak najdalsi,

— próbując nawiązywać więź przyjaźni ponad wszystkimi różnicami,

a Ja wam w tym pomogę na pewno.

Słowo Boże dane przez Annę, Boże wychowanie, cz. 2: 20 XI 1987 r.

Skarby Ducha

Jest tak wiele cennych rzeczy, które nas łączą! I jeśli rzeczywiście wierzymy w wolne i hojne działanie Ducha, ileż możemy się nauczyć od innych! Nie chodzi tylko o otrzymanie informacji o drugich, by ich lepiej poznać, ale o zebranie tego, co zasiał w nich Duch, jako dar również dla nas.

Papież Franciszek, Evangelii gaudium 246

Por. Określenie jedności.

Szczera przyjaźń

W przyjaźni nie ma „odwdzięczania się”; jest wymiana myśli, pragnień i dzielenie się wszystkim, co przeżywamy, w tym też i bólem, zmartwieniami, trudnościami. Im szersza płaszczyzna wspólnych zainteresowań, wspólnoty odczuwania, wspólnoty miłowania, tym przyjaźń głębsza, pełniejsza.

Słowo Boże dane przez Annę, Boże wychowanie, cz. 2: 31 X 1987 r.

Widzenie Waleriana

Nagle pojawił się przed nim starzec ubrany w szaty białe jak śnieg, trzymający w rękach tabliczkę wypisaną złotymi literami. Gdy Walerian to zobaczył, ogłupiał i padając na ziemię, stał się jakby martwy. Wtedy starzec postawił go, mówiąc: „Czytaj, o synu, treść tej księgi, abyś miał godność być oczyszczonym i widział anioła, którego widzenie obiecała tobie żarliwie, z ochotną duszą, dziewica Cecylia. Wtedy Walerian z zastygłymi oczami zaczął to czytać. Takie zaś było pismo, które było na tabliczce:

Jeden Bóg,

jedna wiara,

jeden chrzest;

jeden Bóg i Ojciec wszystkiego,

który jest nad wszystkim i we wszystkim.

Amen.

Z żywota św. Cecylii, męczennicy (III w.); Symeon Metaphrastes, Vita sanctorum (Żywoty świętych). Mensis November, PG 116, Vita S. Cæciliæ et soc., IV, s. 165. Przekład z łacińskiego: Jakub Szukalski.

Pojednanie bez czynienia różnic

Przyszłam do was wszystkich prosić o pojednanie się z Bogiem i wzajemnie ze sobą i o to, abyście nie robili więcej różnic między sobą, «albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony» [Rz 10,13].

Słowa Wszechświętej (Panaija), Matki Bożej, dane przez Vassulę Ryden, Prawdziwe Życie w Bogu. Zeszyty 46-90, z. 69: 6-8.12.93, Vox Domini, Katowice 1998, s. 414.

Środek i źródło jedności

Szlak nawrócenia serc jest wyznaczany rytmem miłości, która zwraca się równocześnie do Boga i do braci: do wszystkich braci, również do tych, którzy nie są w pełnej komunii z nami. Miłość ożywia pragnienie jedności nawet w tych, którzy nigdy nie dostrzegali jej potrzeby. Miłość tworzy komunię osób i Wspólnot. Jeśli się miłujemy, staramy się pogłębić naszą komunię i czynić ją coraz doskonalszą. Miłość zwraca się do Boga jako najdoskonalszego źródła komunii — która jest jednością Ojca, Syna i Ducha Świętego — aby z tego Źródła czerpać moc tworzenia komunii pomiędzy ludźmi i Wspólnotami lub odtwarzania jej pomiędzy jeszcze rozdzielonymi chrześcijanami. Miłość jest najgłębszym, życiodajnym nurtem procesu zjednoczenia.

św. Jan Paweł II, Ut unum sint 21

W bliskości

Jak w jednym ogniu odczuwamy blask i ciepło jako dwie cechy współistniejące, nie dające się rozdzielić, ciepło jednak dociera tylko do tego, co jest w pobliżu, światło zaś rozprasza się dalej i szerzej – tak samo potęga myśli, która znajduje się w mądrości, rozpala to, co bliskie, a więc rozumne dusze. Przedmiotów fizycznych, które są bardziej oddalone, nie dotyka żar mądrości. Rozjaśnia je światło liczb.

Św. Augustyn, O wolnej woli 2, XI, 32, przekł. A. Trombala.