Sprawność

Wzywam was do szerzenia tych moich słów, które mówią o miłości powszechnej, o wspólnocie, o wzajemnej pomocy, o dążeniu ku jedności i przebaczaniu. Uczcie się zwłaszcza przebaczania waszym nieprzyjaciołom, bo dopiero ta umiejętność uczyni was zdatnymi do służby Mnie. Wyrozumiałość, przebaczanie win, podbijanie serca nieprzyjaciół i czynienie z nich przyjaciół własnych jest dla Mnie dowodem waszej sprawności duchowej. Mówcie o tym, pragnijcie tego i ćwiczcie się, szukając w każdej sytuacji spraw łączących was z waszym rozmówcą. Szukajcie płaszczyzny, na której możecie się zrozumieć. Wy przecież taką macie: jest nią miłość Ojczyzny.

Słowo Boże dane przez Annę, Boże wychowanie, cz. 2, 11 V 1988 r.

Schadzki

Dbajcie więc o to, aby często się schodzić na podziękę Bogu i na chwałę. Bo gdy często na tym jesteście, poskramiacie siły szatana, a jednomyślnością waszej wiary niszczone jest jego zniszczenie. Nic nie jest cenniejsze od pokoju, przez który udaremniona jest wszelka wojna niebiańska i ziemska.

św. Ignacy Antiocheński, Προς Εφεσίους 13 (Do Efezjan); PG 5, s. 655. Przekład tych zdań z języka greckiego: Jakub Szukalski.

Nieobcy

Nic nie jest tak obce Kościołowi Jezusa Chrystusa jak rozdział. Nic tak nie szkodzi jego życiu, jak ucieczka jego członków na odosobnioną pustynię albo ich egoizm, albo wreszcie troska jedynie o korzyść własnej wspólnoty. Takie skłonności prowadzą oczywiście każdą wspólnotę chrześcijańską, jakakolwiek by była, do zamknięcia się w sobie. Kościół święty, nasza Matka, „Matka wszystkich narodów, wszystkich ludów i poszczególnych ludzi, nigdzie na świecie nie jest obcy. Żyje on – albo przynajmniej z samej swej istoty powinien żyć – wśród wszystkich ludów”.¹⁴

14 AAS 38 (1946) 18.

Pius XII, Fidei donum, 21 kwietnia 1957

Konieczne

Jednego trzeba.

  

Jezus (Łk 10,41)

Mój dom

Dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów.

Jestem (Księga Izajasza 56,7)

Nieosobiście istotne

Troje są jednem, nie jednym.

Tertulian, Adversus Praxeam liber (Księga przeciw Prakseasowi) 25, PL 2, Migne, s. 188; przekład tego zdania z łacińskiego: Jakub Szukalski

Jedność z Jezusem

Mówimy o jedności, ale czy ją rozumiemy? Dla chrześcijanina podstawa to jedność z Chrystusem. Ale na czym ona się zasadza? Jak być z Nim w jedności? Przez strukturę? Przez papieża? Przez przyjęcie doktryny? To pomocne, ale nie istota jedności. Być z Chrystusem w jedności to zrobić z własnego życia Chrystusa – stawać się takim jak On – a to odbywa się przez życie Jego słowem i wykonywanie tych czynów, które On sam czynił – czynów Miłości, wszelakich – ściśle takich jak Jezusa i rozwiniętych dzięki ciągle spływającej łasce. Tutaj struktury, papieże, doktryny nie mają nic do powiedzenia. Ta jedność zakładana jest w sercu. Ma do niej dostęp każdy, niezależnie od opcji. Jak szczęśliwie! Jedność z Jezusem jest poza układami. Wszyscy chrześcijanie, bądźmy sercami w jedności z Jezusem. Takiej jedności On pragnie. Kościoły, staniecie się Jednem, gdy sercami i życiem pojednacie się z Jezusem.