Środek i źródło jedności

Szlak nawrócenia serc jest wyznaczany rytmem miłości, która zwraca się równocześnie do Boga i do braci: do wszystkich braci, również do tych, którzy nie są w pełnej komunii z nami. Miłość ożywia pragnienie jedności nawet w tych, którzy nigdy nie dostrzegali jej potrzeby. Miłość tworzy komunię osób i Wspólnot. Jeśli się miłujemy, staramy się pogłębić naszą komunię i czynić ją coraz doskonalszą. Miłość zwraca się do Boga jako najdoskonalszego źródła komunii — która jest jednością Ojca, Syna i Ducha Świętego — aby z tego Źródła czerpać moc tworzenia komunii pomiędzy ludźmi i Wspólnotami lub odtwarzania jej pomiędzy jeszcze rozdzielonymi chrześcijanami. Miłość jest najgłębszym, życiodajnym nurtem procesu zjednoczenia.

św. Jan Paweł II, Ut unum sint 21

W bliskości

Jak w jednym ogniu odczuwamy blask i ciepło jako dwie cechy współistniejące, nie dające się rozdzielić, ciepło jednak dociera tylko do tego, co jest w pobliżu, światło zaś rozprasza się dalej i szerzej – tak samo potęga myśli, która znajduje się w mądrości, rozpala to, co bliskie, a więc rozumne dusze. Przedmiotów fizycznych, które są bardziej oddalone, nie dotyka żar mądrości. Rozjaśnia je światło liczb.

Św. Augustyn, O wolnej woli 2, XI, 32, przekł. A. Trombala.

Jedno widzenie

Czy więc jedna prawda, którą widzimy obaj, każdy własnym umysłem, nie jest wspólna dla nas obu?

Naturalnie, że jest.

(…)

Nie możemy także zaprzeczyć, że ta prawda jest jedna i da się oglądać wspólnie wszystkim, którzy ją znają, choć każdy widzi ją swoim umysłem, a nie moim ani twoim, ani kogokolwiek drugiego.

Św. Augustyn, O wolnej woli 2, X, 28, przekł. A. Trombala. 

Jedność i liczby

Odkąd wiem, że ciało nie jest jednością, wiem również, czym jest jedność. Przecież nie mając jedności, nie mógłbym naliczyć w ciałach wielu części. Gdziekolwiek zaś poznaję jedność, na pewno nie poznaję jej przez zmysł cielesny, gdyż przez zmysł cielesny poznaję tylko ciało, a ono, jak dowodzimy, nie jest prawdziwą i absolutną jednością. Następnie, jeżeli nie poznaliśmy zmysłem cielesnym jedności, nie poznaliśmy nim żadnej liczby, przynajmniej z tych liczb, które widzimy umysłem. Nie ma bowiem między nimi żadnej, która by nie otrzymała swojej nazwy od ilości zawartych w niej jednostek, a poznanie jednostki nie odbywa się przy pomocy zmysłów cielesnych. Przecież połowa najmniejszego nawet ciała, tworząca z drugą połową jego całość, sama ma swoją połowę. A więc te dwie części ciała same nie są prostymi jednościami. Tamta zaś liczba, zwana dwójką, dwa razy zawiera w sobie niepodzielną jedność. Dlatego jej połowa, czyli to właśnie, co jest prostą jednością, nie może mieć znowu połowy, czy jednej trzeciej, czy jakiejkolwiek części, ponieważ jest niezłożone i prawdziwie jedno.

Św. Augustyn, O wolnej woli 2, VIII, 22, przekł. A. Trombala.

Owoce

Każdy z nas jest owocem myśli Bożej. Każdy z nas jest chciany, każdy jest kochany, każdy jest niezbędny.

Benedykt XVI, Homilia podczas Mszy św. z okazji inauguracji pontyfikatu (24 kwietnia 2005): AAS 97 (2005), 711; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 6/2005, s. 12.

Pasterstwo

Wspólnota, «my» pasterzy należy do istoty bycia pasterzami,

ponieważ owczarnia jest tylko jedna.

Z homilii papieża Benedykta XVI, 29 czerwca 2008.

Źródło: Opoka.

Religia – uprawa wiary

Duchowość religii jest zawsze ponad religiami, ale musimy pamiętać, że ta duchowość wzrasta zawsze na pewnej ziemi, w pewnym środowisku, które jest czysto religijne. Religia, dobre obyczaje są konieczne dla wzrostu prawdziwej duchowości. Religia jest zatem sposobem, w jaki Bóg uprawia naszą wiarę.

Po angielsku:
Spirituality of religions is always above religions but we must remember that this spirituality is always growing on a certain ground, in a certain environment which is clearly religious. Religion, good customs are necessary for growth of true spirituality. So religion is a way God cultivates our faith.